Nieuws Projecten
Projecten
Naast mijn series werk ik aan projecten: installaties, opdrachten en werk voor tentoonstellingen en kunstroutes, vaak rond één thema of vraag. Een greep uit de projecten van de afgelopen jaren.
Fly Fly Butterfly
2019 – 2024 · Kunstroute Open Stal, Oldeberkoop. Een installatie met koolwitjes die een natuurlijke dood stierven op de kweekafdeling van De Vlinderstichting. Onder een klamboe, in de beslotenheid van een bedstede, hangen ze roerloos en teer in transparante bellen; hooguit wiegen ze mee op je adem. Een kort leven, een ongrijpbare droom. Eerder te zien in Kunsthuis Wijchen en tijdens Feest van Licht in Museumpark Oriëntalis (2020), in 2024 op Open Stal met het thema Droomland. Zie ook Vlindertuin.
In Nomine Dei
2024 · Museum Tweestromenland. Afwijken van de norm, zeker als het om gender of seksuele voorkeur gaat, is vaak reden voor discriminatie en vervolging. In de meeste religies speelt de vrouw een ondergeschikte rol, gerechtvaardigd met Gods wil: eigenlijk is het de vrouw die aan het kruis genageld wordt. Gemaakt in opdracht van Museum Tweestromenland in Beneden-Leeuwen, waar het werk een jaar te zien was in de tentoonstelling Metamorfose 2024.
Coral Rings
2024 · Affordable Art Fair Amsterdam. Iets over ijdelheid en verval. Een reeks ringen van bioplastic (PLA), geïnspireerd op kwetsbare koraalstructuren, en zo breekbaar dat je ze niet lang kunt dragen. Ze herinneren aan de kwetsbaarheid van het koraalrif, ons ecosysteem en de plasticsoep in de oceanen. Bekijk ook Koraalring II en Koraalring III.
Circle of Life (Klimaatkubus)
2022. Een kubus over klimaatverandering. Vier bloemharten in acrylblokken staan voor het kwetsbare leven; van elke kant zie je een ander beeld. Er is het voortbestaan (diversiteit), de transitie (opeenvolgende cirkels) en het absolute niets (transparantie), waarin alles letterlijk lijkt opgelost. Verwant: Dandelion, over de paardenbloem en de schoonheid van elke levensfase.
Meneer Zwijg
2021. Bladerend in een oud familiealbum zag ik een man die ik niet kende. Hij bleek kostganger bij de ongehuwde zus van mijn oma; zij kookte voor hem en volgens boze tongen waste ze hem zelfs. Alles aan de man op de foto leek symbolisch, elk attribuut een stille getuige van zijn bestaan. Hij had geen nabestaanden en kreeg een gemeentelijke begrafenis. Zijn naam was Zwijg.
Seas of Heaven
2020 · Rietveldpaviljoen, Amersfoort. Mijn dystopische visie op de toekomst, als een enigszins verontrustend droomlandschap: op het eerste gezicht is er niets aan de hand, maar dan zie je embryo’s die in een schelp groeien, en een man en vrouw die op het punt staan de liefde te bedrijven en niet zijn ingelogd. Ondergedompeld als in formaldehyde. Gemaakt voor De zielenroerselen van de kunstenaar, met 31 kunstenaars rond een citaat van Gerrit Rietveld. Bekijk ook Seas of Heaven - love.
SEEDS (Judaspenning)
2020 · Plantentuin Meise. Een ruimtelijke tekening met de 3D-pen, met beschilderd papier en steen (± 85 x 50 x 40 cm). De judaspenning dankt haar naam aan de zaaddoosjes die op penningen lijken: volgens de legende vielen de zilverstukken van Judas onder zijn galg, en daaruit groeide de plant. Te zien geweest op Natura Inspiratus in Plantentuin Meise, in het Kasteel van Bouchout.
Mandala van medicijnen
2019 · Apotheek Het Oude Land. Medicatie of meditatie? Een mandala van pillen in doordrukstrips, gemaakt van medicijnafval dat bij de apotheek werd ingeleverd (70 x 70 cm). Een opdracht van apotheek Het Oude Land in ’s-Gravenzande bij haar 50-jarig bestaan; het oprichtingsjaar 69 staat als yin-yang in het midden. Onderdeel van mijn project over medicijn en maakbaarheid, net als de Rozenkrans.
The Anatomy Lesson [Rembrandt revisited]
2018. Rembrandts De anatomische les van Dr. Nicolaes Tulp, met Barbie op de snijtafel. De klassieke Barbie van 1959 bleek als echte vrouw biologisch onmogelijk: te weinig ruimte voor organen, voeten die haar niet kunnen dragen. Te zien geweest op de tentoonstelling Lichaam en Geest in Rozet, Arnhem. Uit dezelfde reeks: Everytime I think of you.
Walk of Waste
2018 · Waalkade, Nijmegen. Voor de Walk of Waste van Plastic Soup Nijmegen, tijdens Nijmegen European Green Capital 2018, ontwierp ik een art-bin langs de Waalkade: You Cannot Swim Forever. Over plastic in de oceanen, en over maakbaarheid: juist omdat alles maakbaar lijkt, halen we onze schouders op. Het beeld kwam uit een oud punknummer van de Subhumans, Us Fish Must Swim Together; zanger Dick Lucas gaf toestemming voor zijn tekst.
DWAAL
2018 · Marikenjaar, Nijmegen. Een pleidooi voor verwarring. Voor 500 jaar Mariken van Nieumeghen maakte ik een kaart van Nijmegen, mijn geboortestad: een veilige plek waar ik elke straathoek ken, maar die ineens onherkenbaar kan worden. Collage met epoxy, 90 x 90 cm. Te zien bij New Dutch in de Marikenstraat en op de eindexpositie in de Mariënburgkapel. Zie ook Mariken.
Eternal Dance
2018. “The truth is never black or white.” Zwart en wit zijn voor mij geen kleuren, ze bevatten het hele spectrum: zonder zwart geen diepte, zonder wit geen licht. Ze zijn makkelijk om te keren zonder iets van hun kracht te verliezen, en zo een weerspiegeling van de eeuwige dans van het leven. De serie werd in 2019 besproken door LensCulture en verscheen in 2021 als kunstschrift Eternal Dance.
Geboortegrond
2017 – 2020. De geboetseerde mens: het verschil tussen de werkelijkheid en het beeld in ons hoofd. Een reeks binnen mijn werk over maakbaarheid. Te zien geweest in het gemeentehuis van Nijmegen (Marikenjaar 2018) en bij Emonszaak. Zie ook Geboortegrond, Man II.
